Voordeel van uit je koffer leven

De laatste tijd is het erg rustig geweest op m’n blog. Dat had meerdere oorzaken, waaronder een gebrek aan inspiratie. Maar ook dat ik de laatste tijd me volop heb gestort op de nieuwe uitdaging op m’n werk.

Die nieuwe uitdaging brengt met zich mee dat ik de laatste tijd regelmatig in hotels verblijf, de laatste 6 weken zo ongeveer 20 nachten. Dat was natuurlijk ook wel te zien in m’n één-na-laatste blog, waarin ik berichtte over de kosten die ik voorgeschoten had aan hotelkosten voor m’n werkgever.

Al dat verblijven in hotels heeft natuurlijk zo z’n voor- en nadelen:

  • Iedere avond lekker eten
  • Al dat restaurant eten ben je ook wel een keer zat
  • Er wordt voor je gezorgd door de bediening, je hoeft niets zelf te doen
  • Je bent loneeeely, weinig aanspraak
  • Het is hard werken tot ’s avonds laat vaak
  • En je moet vrienden en familie missen

Nu zijn dat over het algemeen wel bekende argumenten. Toch zijn er voor een consuminderaar ook nog andere voordelen van het in het hotel zitten op kosten van je baas. Reken maar uit:

  • Geen stookkosten in die periode
  • Geen electriciteitskosten in die periode
  • Geen kosten voor eten en drinken
  • Geen vervoerskosten

Omdat ik natuurlijk gek ben op cijfers, wil ik jullie ook even voorrekenen wat dan de besparing is per dag.

Stookkosten

Laten we er even vanuit gaan dat je in een appartementje woont. Dat betekent dat je per jaar zo’n 900 m3 verstookt, oftewel 2,5 m3 per dag. Een gemiddelde m3 Gronings gas kost je € 0,55.

Dat is een besparing van € 0,55 x 2,5 = € 1,50 per dag.

Mocht je in een vrijstaande woning wonen, dan bespaar je zelfs € 0,55 x 6 = € 3,30 per dag. Maar, dan ga je er vanuit dat er verder niemand in dat huis woont. En dat is meestal niet reëel, dus gemakshalve toch maar dat appartementje.

Electriciteitskosten

Volgens mijn vrienden van Milieucentraal gebruikt een 1 persoonshuishouden op jaarbasis 2420 kWh. Dat is 6,6 kWh per dag. Een kWh kost € 0,18 bij mijn aanbieder, Qurrent. De besparing is danwel niet fors, maar toch € 0,18 x 6,6 kWh = € 1,19 per dag.

Eten en drinken

Als je op kosten van je baas ergens moet gaan werken, betekent het over het algemeen dat je of in een hotel zit, of in een appartement. In beide gevallen zal je werkgever de kosten van eten voor je betalen, in ieder geval wel in mijn geval. Dit is denk ik de grootste besparing die je gaat halen met uit je koffer leven, want reken even mee voor een man van mijn leeftijd bij het NIBUD:

Het ontbijt: Volgens het NIBUD kost mijn ontbijtje dagelijks zo’n € 1,51. Dat valt nog mee, gezien de hoeveelheden die ik naar binnen schep ’s ochtends. Ik weet in ieder geval wel dat m’n broodjes gerookte zalm die ik bij van der Valk naar binnen werk niet zo goedkoop zijn.

Besparing per dag: € 1,51

Snacks & tussendoortjes: Iedere dag geef je hier als man van tussen de 14 en 50 jaar precies een euro aan uit. Hiervoor heb je bijvoorbeeld een lekkere appel, een liga of iets anders lekkers. Nu gap ik hem gewoon van de fruitschaal bij het ontbijt in het hotel, dus voor mij is ie gratis!

Besparing per dag: € 1,00

De lunch: Voor onze bammetjes met kaas en glas melk geven wij mannelijke Nederlanders gemiddeld gezien zo’n € 1,73 uit per dag. In mijn geval is dat dagelijks € 2,00, indien ik op het werk lunch. Voor dat bedrag kunnen wij op het werk onbeperkt lunchen en gebruik maken van een heerlijk saladebuffet. Tijdens dagen in hotels betekent dit vaak eten in de bedrijfskantine, het halen van een belegd broodje bij een lunchroom of een lunchvoorziening vanuit het hotel. Hiervoor ben je iedere dag toch al gauw € 10,00 kwijt, die gelukkig niet ten laste van m’n eigen rekening gaat. Maar voor de berekening gaan we hierbij uit van de gemiddelde mannelijke Nederlander, dus een besparing van € 1,73.

Besparing per dag: € 1,73

Diner: Het diner is tijdens een zakelijke trip toch al gauw een van de grootste kostenposten, naast de kosten voor de overnachting in het hotel. Als ik naar mezelf kijk, ben ik iedere avond al gauw tussen de € 35 en € 45 kwijt, waarbij ik meestal enkel een voor- en hoofdgerecht bestel.

Volgens het NIBUD is de gemiddelde uitgave voor het avondeten (zoals het diner ook wel wordt genoemd :)) € 2,10 kwijt. Als ik thuis ben, is dat meestal meer. Mijn vriendin en ik eten beiden veel vlees, doordat we veel aan sporten doen en dus goed moeten herstellen. Daarnaast eten we vrijwel alleen maar vers, wat een stukje duurder is dan houdbaar. Ook eet met name ik grotere porties dan gemiddeld. Ik denk dat wij gemiddeld per persoon zo’n € 3,00 kwijt zijn voor ons avondeten. Maar, ook hier geldt weer dat we uitgaan van de gemiddelde Nederlandse man.

Besparing per dag: € 2,10

Als man bespaar ik dus gemiddeld gezien zo’n € 6,34 per dag, door op reis te zijn voor mijn werk.

Vervoerskosten

Dan hebben we ook nog de vervoerskosten. Ook dit is een niet te onderschatten post, gezien dat de gemiddelde Nederlandse hoog-opgeleide man zo’n 35 km per dag aan woon-werk verkeer aflegt. Daarnaast wordt er gemiddeld gezien nog eens 4 km extra afgelegd aan recreatieve bezoeken. Als we deze kosten eens tegen het door de belastingdienst als gangbaar gestelde tarief gaan verrekenen, dus € 0,19 per kilometer betekent dat al gauw een flinke besparing!

Besparing per dag: € 0,19 x 39 km = € 7.41

Dan even naar de totale besparing per dag kijken:

Gas € 1,50 + Electriciteit € 1,19 + eten & drinken € 6,34 + vervoerskosten € 7,41 = € 16,44 per dag wat je bespaart! Alleen al op je variabele lasten bespaar je dus ruim € 15 per dag.

Wanneer je zoals ik de afgelopen periode dus in totaal 20 dagen in een hotel hebt gezeten, heeft me dat dus € 328,80 opgeleverd. Super!

Ware het niet dat die besparing dan weer op de gezamenlijke rekening terechtkwam… :p
Advertenties

Officieel financieel adviseur worden?

Soms zit ik er wel eens over te denken om een bijbaantje er bij te nemen, waar ik me dan voor € 50 per uur laat betalen en wat ik ook nog eens leuk vind om te doen.

Nu vind ik het erg leuk om mensen te adviseren over hun financiën. Dat doe ik nu al regelmatig bij familie en vrienden, voor niets. Nu ben ik ook geen financieel adviseur, dus ik kan er ook geen geld voor vragen.

Alleen, nu zag ik ergens (ja, stom ik weet niet meer waar), dat je een officieel certificaat voor financieel adviseur kon behalen voor € 240. Dan zou ik hetgeen wat ik nu vrijwillig doe en waar ik heel veel plezier uit haal, ook betaalt kunnen doen. Dat zou m’n plezier nog wel iets groter maken gok ik :).

Dit spookt wel eens door mijn hoofd, maar ik ben wel benieuwd of jullie hier ervaring mee hebben en wat jullie ervaring is! Hebben jullie naast je baan nog een ‘bijbaan’? Of een hobby waarmee je geld verdient? En hoe doen jullie dit?

PS: Ik kan alleen niet meer terug vinden waar die opleiding te vinden is voor dat bedrag, dus als iemand dat toevallig weet… 🙂

Nog in onderhandeling…

In m’n bericht over mijn nieuwe functie meldde ik dat ik nog moest bekijken hoe veel m’n promotie me zou gaan opleveren. En daar ben ik nog niet achter. We zijn namelijk nog steeds in onderhandeling. En onderhandelen vind ik erg leuk natuurlijk ;).

Ik heb namelijk een voorstel gedaan wat m’n salaris met bijna 30% zou verhogen. En daar kwam een vrij positieve reactie uit, voor mijn gevoel waren we er  ook al zo ongeveer uit.

Alleen toen kwamen ze een paar dagen later opeens terug hier op. Het is volgens mij namelijk niet heel erg gebruikelijk binnen ons bedrijf om iemand een salarisverhoging van 30% toe te kennen. En ik heb al een erg goed salaris voor mijn leeftijd. Daarom kwam m’n leidinggevende toen met een voorstel van een verhoging van 17%.

Natuurlijk mag ik heel erg blij zijn met een salarisverhoging van 17%, alleen als ik mezelf dan vergelijk met collega’s die vergelijkbaar werk doen (of de salarisniveau’s in de markt), dan zou ik daarmee een paar honderd euro minder verdienen dan zij. Dan worden er argumenten bij gehaald als zijnde dat ik nog maar zo jong ben, zo weinig ervaring heb etcetera.

Alleen dat vind ik dan weer kul argumenten. Als je me geschikt vindt om dat werk te doen, moet je niet gaan zeuren over mijn leeftijd of over m’n ervaring. Dan moet je me ook gewoon betalen op het niveau dat bij deze functie hoort.

Ik ben dus een beetje teleurgesteld, en dat is niet door het bedrag, maar door de argumenten die worden aangedragen.

Zo, dat ben ik kwijt.

 

Nieuwe functie aangenomen

In een blog van een tijdje terug heb ik het met jullie gehad over een nieuwe functie die me werd aangeboden en waarin ik het erg moeilijk vond om hier een keuze in te gaan maken. Met jullie wijze raad (ja echt, het heeft me geholpen!) heb ik de keuze gemaakt.

En de keuze is gevallen op…. het helemaal opnieuw opzetten van een afdeling. En daarbij het leiden van een team van ongeveer 10 man.

En ik heb er echt heel veel zin in. De afgelopen weken heb ik tijd besteed aan het overdragen van m’n werkzaamheden en het nadenken over hoe ik de afdeling in wil gaan richten. Waar valt zo snel mogelijk de meeste waarde toe te voegen voor de organisatie? Wat zijn de basisbehoeftes en hoe kunnen we die zo snel mogelijk invullen?

Nu ik m’n plan heb opgesteld heb ik ook even zitten kijken. Het is een flinke klus, die me erg veel tijd gaat kosten. Maar dat heb ik er graag voor over, want dit soort dingen vind ik erg leuk om te doen.

En natuurlijk de hamvraag op een blog met de naam overgeldzaken.com: ‘wat levert dat nou precies op?’ 

Dat weet ik nog niet. Plezier heel veel, in euro’s nog niet. Want daar moeten we het nog over hebben. Ik heb al wel de toezegging dat ik er financieel behoorlijk op vooruit zal gaan en ik heb er ook vertrouwen in dat dat gaat gebeuren. Ik heb een erg goede band met m’n manager / collega. Zodra ik het weet, laat ik het jullie weten.

 

Nieuwe functie?

Op mijn werk is een flinke reorganisatie bezig. Meestal is dit negatief, alleen in ons geval positief. Waar een aantal jaren terug er een flinke centralisatiegolf door het bedrijf heeft gewoedt, is men er toch achter gekomen dat dat niet werkt. En dat betekent dat het werk weer onze kant op komt!

En laat dat nou net eens positief nieuws voor mij zijn, want ik zat eigenlijk een beetje op een dood spoor. Vond m’n werk niet heel uitdagend meer, veel van hetzelfde. Had ook het gevoel niet erkend te worden voor wat ik allemaal deed en het bedrijf werd me veel te bureaucratisch. Ik was zelfs al eens op zoek gegaan naar een andere functie.

Tot gisteren. Een erg leuk gesprek met mijn leidinggevende, waarbij hij mij vroeg om te gaan kiezen wat ik wilde. Ik heb twee opties, allebei een flinke stap omhoog in verantwoordelijkheid. En vermoedelijk ook in salaris (wat hopelijk dan een flinke boost aan m’n savingsrate kan geven). Al vind ik salaris niet eens heel erg belangrijk, ook nu kom ik al makkelijk rond.

Een van de opties is het helemaal opnieuw opzetten van een afdeling, waarbij ik zelf volledige verantwoordelijkheid krijg voor deze afdeling met ongeveer rond de 10 collega’s aan wie ik leiding mag gaan geven. Of doorgaan in mijn huidige rol, maar dan met meer verantwoordelijkheid.

Het werk in optie twee vind ik inhoudelijk interessanter, maar is minder afwisselend. En dat vind ik altijd een belangrijk onderdeel van hoe ik werk. Zo veel mogelijk afwisseling en zo veel mogelijk projecten is wat ik leuk vind.

Optie één is qua werktaken minder interessant, maar het opnieuw opzetten van een afdeling en van nul beginnen is voor mij wel een erg interessant project. In deze functie zal ik ook veel meer contact hebben met allerlei externe partijen en raak je veel onderwerpen buiten de business. En het volledig zelf hiervoor verantwoordelijk zijn is ook iets wat ik erg leuk vind, eindelijk een beetje m’n eigen toko runnen.

Ik weet dus nog niet precies wat ik ga kiezen. Jullie nog tips hoe ik deze keuze kan maken?

Een carrière als ladder

Een mooi artikel over de mallemolen waar we allemaal in zitten, van mijn favoriete krant: Een carrière als ladder.

Dit artikel beschrijft heel mooi hoe we zaken die niet echt belangrijk zijn in het leven steeds belangrijker gaan vinden, als je niet vast houdt aan wat je echt belangrijk vindt. Ook ik moet daarvoor waken, in mijn drang om FO te worden vind ik het verdienen van veel geld en veel hiervan overhouden belangrijk. Daarvoor maak ik veel (over)uren op mijn werk, wat botst met de dingen die ik belangrijk vind.

Maar toch heeft dit artikel me aan het denken gezet. Want is het werk wat ik doe nou zinloos? Wat houdt mijn werk nou eigenlijk in?

Best moeilijke vragen, die me ook wel eens aan het twijfelen maken over wat ik doe. Blijkbaar ben ik wel goed in wat ik doe, anders ging het niet zo hard met m’n carrière. Maar voeg ik echt waarde toe? Door de hele dag rapportages te maken en te kijken hoe het nog beter kan? Ik maak zelf namelijk nooit echt wat, in mijn ogen dan. Nooit iets concreets in ieder geval. Ik bedenk wel heel veel dingen, maar echt iets maken doe ik nooit. Nog nooit heb ik een machine gebouwd, of een super werkend software systeem. Die rapportages heb ik soms ook maar het idee van dat ze in de mailbox en als ‘read’ worden gemarkeerd.. Het zoveelste gesprek over die paar euro’s, terwijl er al genoeg verdiend wordt.

Moeilijke vragen dus. Maar voor mij wel reden om dingen te gaan doen. Zo merk ik dat ik het samenwerken met software-ontwikkelaars erg leuk vindt, maar niet alleen het samenwerken. Ook het ontwikkelen wat zij doen vind ik interessant. Daarom denk ik dat ik maar eens een cursus programmeren ga volgen. Misschien dat ik dan eindelijk eens echt iets kan bouwen, wat het leven van mensen kan veranderen.. Ook al is het maar op de computer.

Bestemming gevonden voor m’n vakantiedagen

Nou, de bestemming is duidelijk voor m’n vakantiedagen. Een of andere miep op HR heeft bij ons het idee bedacht dat je de vakantiedagen die je nog over hebt van het jaar alleen in januari mag uitbetalen. Dus niet in juli, als me duidelijk is hoeveel ik heb opgenomen in het voorjaar.

Ik zit alleen nog te twijfelen hoeveel vakantiedagen ik zal laten uitbetalen. Ik heb er dus nog ruim 17.

In januari ga ik nog 6 dagen op vakantie, maar dat is naar de Portugese kust. En daarin zit ook nog een weekend en we vliegen op donderdagavond, dus die kost me slechts 3 vakantiedagen. Nog 14 te gaan.

Eind mei / begin juni ga ik daarnaast nog 2 weken motorrijden in de Alpen. Hierin zit alleen ook nog Hemelvaardag, dus dit kost me 9 dagen. Dan hou ik er nog 5 over.

En laten die 5 nou net het aantal bovenwettelijke vakantiedagen zijn dat we krijgen. Dat betekent dat ik eigenlijk helemaal niets hoef op te nemen, omdat je bovenwettelijke vakantiedagen nog 5 jaar geldig zijn na afloop van het kalenderjaar waarin je ze hebt gekregen. Bestemming gevonden!

Benieuwd wat ik met die andere 5 ga doen? Lekker opnemen of uitbetalen op een later moment, als m’n salaris weer wat gestegen is!

Werktrip!

Voor veel mensen heeft reizen voor het werk een magische aantrekkingskracht. Het op kosten van de baas reizen naar allerlei landen in de wereld wordt gezien als een van de meest leuke arbeidsvoorwaarden die je bij een baan kunt krijgen. 

Zo af en toe moet (of mag, het is maar hoe je het bekijkt) ik voor mijn werk naar het buitenland. Zo ook op nu, zittend in het vliegtuig type ik dit bericht. Op zondagmiddag op weg naar een aantal afspraken in het buitenland.

Uitzicht vanuit het vliegtuig, op een regenachtig Schiphol

Voor mij heeft het reizen voor je werk al wel een heel klein beetje zijn magie verloren. Negen van de tien keer zie je namelijk vrij weinig van het gebied waar je heen gaat. Dagen zijn lang en het is hard werken, dagen gevuld met afspraken van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. En dan nog dineren, met collega’s of met zakenrelaties. Uiteindelijk ben je vaak rond half 10 op je hotelkamer, doodop. Aan het einde van de trip haasten naar het vliegveld en je bent weer thuis!

Ik besef me wel dat ik ontzettend verwend klink nu…

Gelukkig is het deze keer anders! De trip waar ik nu op ben heeft als doel om te inventariseren van de mogelijkheden voor het starten van een nieuw bedrijf in het land van bestemming. En, waar ik erg naar uit kijk, we blijven twee dagen langer om wat meer van het land te zien.

Daarnaast zijn de werktijden in dit land erg kort, waardoor ik ook ’s avonds wat meer tijd voor mezelf heb. Een erg leuk tripje in het vooruitzicht dus! 

Het fenomeen payday

Toen ik elke maand nog geld tekort kwam, keek ik altijd erg uit naar de storting van het salaris. Gewoon, omdat ik dan weer geld uit kon geven. Meestal was het dan rond de 30e van de maand al weer een flink eind onderweg met het geld, waardoor ik op dat moment al weer zorgen had over hoe ik de maand door moest komen. Ik kan me voorstellen dat er veel gezinnen zo in Nederland leven, elke maand zodra het salaris binnen komt worden allerlei flinke aanschaffingen gedaan, de hypotheek of huur gaat er af, energie er af, verzekeringen worden geïncasseerd en hup, driekwart van het geld is er al weer door heen. En dan komen alle variabele uitgaven nog.

Sinds mei is er echter wat verandert in de manier waarop ik uit kijk naar de dag waarop het salaris binnen komt. Nu ik een flinke buffer heb, en niet meer leef van salarisstorting naar salarisstorting, zie ik dit moment namelijk veel meer als ‘Ik heb weer ruimte om te investeren’! En dat vind ik een ontzettend fijn gevoel, ik heb mijn salaris niet per sé nodig om de rekeningen te betalen deze maand, dat zou eventueel ook gewoon kunnen vanuit m’n buffer namelijk!

Dat is wat mij betreft nu al de grootste winst van de hele exercitie die ik ben aan gegaan. En ik voel me er ontzettend gelukkig bij!

Van 36 naar 40 uur, hoe bevalt me dat

Sinds afgelopen juni werk ik 40 uur per week, in plaats van 36 uur. In een eerder blog heb ik geschreven wat de overwegingen waren om dit wel of niet te doen. Nu wil ik hier graag op terug blikken en kijken wat er terecht is gekomen van de eerdere overwegingen.

Geschatte voordelen van destijds:

  • Ik ben niet meer verplicht om 9 uur op een dag te werken (al wordt daar heel gemakkelijk mee om gegaan als je je output maar levert)
  • Ik zou een bedrag extra krijgen per maand van € 185 euro netto
  • De extra uren die ik elke week toch wel maak, worden dan ook betaald

De voordelen die ik destijds noemde zijn allemaal uitgekomen, behalve dat ik niet meer verplicht ben 9 uur te werken. Alleen, ik werk vrijwel elke dag toch nog steeds wel 9 uur of meer, het aantal uren is eerder meer geworden dan minder. Dus de verplichting is weg, maar het aantal uren is eerder meer geworden. Juist omdat ik vaker aanwezig ben werk ik nog makkelijker een uurtje extra.

Ingeschatte nadelen van destijds:

  • Niet meer de vrijheid hebben om op vrijdag toch niet te komen
  • Nu heb ik vrijwel geen vakantiedagen nodig (ik heb er dit jaar nog geen 1 gebruikt) omdat ik alles op de vrijdagen plan. Dat zal straks anders zijn en ik heb maar 25 vrije dagen per jaar wanneer ik 40 uur per week zou werken.
  • Ik heb minder vrij(heid) om leuke dingen te kunnen gaan doen op momenten dat ik het wil.

De vrijheid om niet meer op vrijdag te komen weegt schijnbaar voor mij toch minder dan gedacht. Ik heb er nog geen moment over nagedacht om op vrijdag niet naar het werk te gaan. Dit komt vermoedelijk ook omdat ik in het verleden vaak wel werkte op vrijdag. En, doordat mijn vriendin nu ook meer werkt, heb ik ook niet meer de behoefte om overdag dan thuis te zijn. Dan zit ik namelijk maar in m’n eentje.

Mijn aantal vakantiedagen blijkt voor dit jaar nog ruim voldoende te zijn, ik verwacht er hier nog 15 van over te houden (ongeveer). Ook nog niet het nadeel wat ik destijds had verwacht, maar eigenlijk zouden we het hele volgende jaar af moeten wachten of dit echt een nadeel blijkt te zijn.

Minder vrijheid is wel een dingetje. Gelukkig heb ik flexibele werktijden en werk ik vaak over, daardoor krijg ik ook ruimte om een keer vrij te nemen als het nodig is.

Een nadeel wat ik destijds niet goed ingeschat heb is hoe snel je gewend raakt aan het extra geld. De verhoging van 185 netto iedere maand lijkt niet veel, maar terug moeten naar het lagere salaris zou mij denk ik toch wel pijn doen in m’n portemonnee, ondanks dat ik het geld niet nodig heb. Blijkbaar ben ik toch meer vrek dan ik dacht!

Al bij al denk ik dat ik destijds de juiste keuze heb gemaakt en kijk ik er tevreden op terug. Eind volgend jaar zal ik nog eens terugblikken op mijn keuze.