Indexfondsen

Warren Buffet heeft afgelopen weekend uitgehaald naar vermogensbeheerders. Volgens hem rekenen deze fondsbeheerders veel te hoge kosten, terwijl ze te lagen rendementen behalen. En ik kan het niet anders dan met hem eens zijn.

Een quote van hem over vermogensbeleggers die ik erg mooi vind was de volgende: ‘‘Als iemand met geld iemand met ervaring tegenkomt, dan houdt degene met ervaring er geld aan over en degene met het geld eindigt met ervaring.’

En dat is precies hoe het zit. De afgelopen maanden heb ik bij verschillende mensen mee mogen kijken vanuit mijn expertise (een financiële opleiding gedaan) en elke keer zag je hetzelfde beeld. Mensen die wat geld over hadden, kregen een adviseur op bezoek welke hen wel zou helpen om over een aantal jaar een flink rendement te halen. Maar als je dan keek in welke fondsen ze investeerden en wat voor kosten die fondsen rekenden, dan springen de tranen je in de ogen. Zo makkelijk dat mensen geld afhandig wordt gemaakt door de financiële industrie.

Om je een mooi voorbeeld te geven:

Je bent 30 en wil iets eerder met pensioen dan op je 75e. Maandelijks (30 jaar lang) leg je een bedrag in van 1000 euro. Je hebt een startkapitaal van € 10.000 euro en wil dit volledig gaan investeren. 

Een fonds met een rendement van 8%, met 2% kosten op jaarbasis

Over 30 jaar heb je dan een bedrag van ruim € 1.036.691. Een enorm fors bedrag. Je bent dus miljonair over 30 jaar.

Nu kijken wat het doet als we de kosten verlagen tot 1%.

Dan zou je over 30 jaar een bedrag hebben van € 1.252.187. Wow, bijna 25% meer. En dat alleen maar doordat je 1% minder kosten hebt betaald.

En wat als je dit nou belegde bij Meesman, een Nederlandse aanbieder van indexfondsen met een kostentarief van 0,5% per jaar?

€ 1.378.193. De kosten verlagen met 1,5 pt. scheelt je dus bijna € 350.000 op 30 jaar.

Nu gaan we deze bedragen inleggen in het indexfonds van Vanguard, het Vanguard Total Stock Market ETF, met een kostenratio van 0,05%. Van je 8% rendement blijft dan dus 7,95% over in plaats van 6%.

En dat scheelt je dus bijna € 500.000 over 30 jaar tijd, ofwel een verschil van 50% in je rendement. Dit zou je eindresultaat zijn: € 1.503.559.

Maar het ergste komt nog. Dat zijn de actief beheerde kosten die naast een hoge fee rekenen, en ook nog eens slecht presteren. En dat is ook nog eens vaak het geval, omdat ze gokken op de verkeerde bedrijven. Het ergste voorbeeld wat ik heb gezien was een fonds dat over 2016:
– een rendement van -5% draaide
– 2,0% kosten rekende
– jaarlijkse rekeningkosten van € 56
En dat in een jaar waarin het hierboven genoemde Vanguard fonds een rendement maakte van 16,2%. Absurd natuurlijk!
Mocht je dus een verkoper (nee, geen adviseur) aan de deur hebben staan of nog een aantal polissen hebben lopen, kijk deze dan na op de kosten die de fondsen waarin belegt wordt rekenen. En ga dan kijken of dit bij je past.
 

 

 

Tips voor gratis / goedkope uitjes?

Ik wilde het eens over uitjes hebben. Zoals ik in een paar eerdere blogs al heb besproken, geef ik best veel geld uit aan uitgaan en uitjes. Alleen daar baal ik een beetje van. Dat elke keer als ik ergens naar toe wil, dit over het algemeen flink wat geld kost.

Nu zie ik veel dingen die gratis zijn om met kinderen te doen, zoals naar de speeltuin gaan etcetera. Alleen weinig voor stellen of mensen zonder kinderen. En blijkbaar ben ik ook niet creatief genoeg, want ik kan zo makkelijk niets vinden wat ik interessant vind en wat geen geld kost. Hieronder een lijst met voorbeelden van uitjes die ik erg leuk vind:

  • Motorrijden
  • Museum bezoeken (alleen welke?)
  • Wandelen in het bos / de rivier
  • Drankje doen in de stad
  • Naar de bioscoop
  • Uit eten

Zoals je ziet zijn het er niet veel. Daarnaast kosten de meeste nog geld ook. Doordeweeks heb ik vaak genoeg te doen, maar in het weekend vind ik het leuk om er op uit te gaan. Alleen iets meer variatie in wat ik dan doe vind ik ook wel leuk. Hebben jullie dus nog tips?

Ze hoeven niet allemaal gratis te zijn, goedkope dagjes uit zijn ook leuk! De provincies Overijssel / Gelderland zijn voor mij goed bereikbaar! Of in een stad met de trein.

Eindelijk weer bloggen

Doordat ik m’n hand lange tijd in het verband had zitten, was bloggen moeilijk. Ik ben van de generatie die blind met 10 vingers typt, dan voelt typen met 1 vinger al aan als ongelooflijk traag. Dat was bij mij dus het geval de afgelopen weken, en daarom heb ik niet geblogd.

Gelukkig kan ik ondertussen weer aardig typen, het gaat nog niet zo snel als voorheen, maar het tempo ligt al weer een stuk hoger. Daarom kun je dus de komende tijd eindelijk weer wat blogs van mij verwachten! 🙂

Het is overigens wel behelpen met 1 hand moet ik zeggen, en dan had ik nog het geluk dat m’n goede hand niet in het verband zat ook. De dingen die het moeilijkst waren heb ik maar even opgesomd voor jullie (kun je ook even lachen):

  • Je veters strikken! Hoe vaak ik het ook heb geprobeerd, het lukte me niet haha.
  • Je goede onderarm wassen! Probeer maar eens je onderarm te wassen terwijl je alleen de hand die aan die arm vast zit mag gebruiken.
  • Het dichtdoen van je jas. 5 minuten stuntelen, een deel tussen je benen knijpen en tegelijkertijd met een hand je rits dicht doen is vrij dramatisch. Vooral als een groepje mensen staat te kijken haha.
  •  Knopen dichtdoen.. zie hierboven. Al word je hier snel handiger in. De eerste dagen duurde ieder toiletbezoek in ieder geval een paar minuten langer hierdoor!

Gelukkig ben je inventiever dan je denkt en word je overal steeds sneller en makkelijker in 🙂

 

Savingsrate sinds juli 2015

Naar aanleiding van de comment van mr. CheesyFinance (erg interessant blog overigens!) op mijn blog over m’n savingsrate van januari, heb ik besloten eens te kijken naar de ontwikkeling van m’n savingsrate. Natuurlijk in een mooi grafiekje gegooid, en wat krijg je dan?

savingsrate

Een grafiekje waar je niets mee kunt! Haha jeej. Omdat er veel te grote uitschieters zijn is de grafiek niet echt leesbaar.

savingsrate-2

Daarom hier nog een poging. Leuk om te zien dat het toch wel echt bittere noodzaak was om mijn leven om te gooien. Met een flink aantal keren een negatieve savingsrate van boven de 25% raak je aardig snel in de schulden. Gelukkig heb ik dat weten te voorkomen, maar het scheelde niet veel. Het roer om dus!

Jammer is dat de grafiek er eigenlijk nog steeds niet uit ziet, maar gelukkig zit er wel een opgaande trend in.

Verschillen

Volgens de Telegraaf kunnen 50 plussers niet met geld om gaan. En ik sta er niet van te kijken, veel mensen hebben onbewust behoorlijk wat vermogen opgebouwd (€ 228.000 voor de gemiddelde 50-plusser), maar ik denk dat dat meer geluk dan wijsheid is geweest voor de meesten. Daarnaast vertekent een gemiddelde natuurlijk behoorlijk de zaken, de mediaan noemen was een stuk beter geweest.

Maar eigenlijk viel me een ding nog meer op in het artikel. Dat is dat dat vermogen van € 228.000 slechts 26% meer is dan het gemiddelde Nederlandse huishouden. Dat zou dus betekenen dat het gemiddelde Nederlandse huishouden een vermogen heeft van bijna € 181.000.

Volgens dit artikel van de NOS van eind 2015 hadden de Nederlandse huishoudens een gemiddeld vermogen van 19.000 euro. Dat betekent dat in een jaar tijd ze of bijna € 162.000 gespaard hebben of een rendement hebben gemaakt van maar liefst 952%. Of een combinatie van die twee natuurlijk.

Kan iemand me uitleggen hoe ze dat doen? Ik was namelijk al best trots op het sparen van € 20.000 in een jaar op 1 inkomen, maar nu voel ik me toch echt een loser… haha!

Nieuwe functie?

Op mijn werk is een flinke reorganisatie bezig. Meestal is dit negatief, alleen in ons geval positief. Waar een aantal jaren terug er een flinke centralisatiegolf door het bedrijf heeft gewoedt, is men er toch achter gekomen dat dat niet werkt. En dat betekent dat het werk weer onze kant op komt!

En laat dat nou net eens positief nieuws voor mij zijn, want ik zat eigenlijk een beetje op een dood spoor. Vond m’n werk niet heel uitdagend meer, veel van hetzelfde. Had ook het gevoel niet erkend te worden voor wat ik allemaal deed en het bedrijf werd me veel te bureaucratisch. Ik was zelfs al eens op zoek gegaan naar een andere functie.

Tot gisteren. Een erg leuk gesprek met mijn leidinggevende, waarbij hij mij vroeg om te gaan kiezen wat ik wilde. Ik heb twee opties, allebei een flinke stap omhoog in verantwoordelijkheid. En vermoedelijk ook in salaris (wat hopelijk dan een flinke boost aan m’n savingsrate kan geven). Al vind ik salaris niet eens heel erg belangrijk, ook nu kom ik al makkelijk rond.

Een van de opties is het helemaal opnieuw opzetten van een afdeling, waarbij ik zelf volledige verantwoordelijkheid krijg voor deze afdeling met ongeveer rond de 10 collega’s aan wie ik leiding mag gaan geven. Of doorgaan in mijn huidige rol, maar dan met meer verantwoordelijkheid.

Het werk in optie twee vind ik inhoudelijk interessanter, maar is minder afwisselend. En dat vind ik altijd een belangrijk onderdeel van hoe ik werk. Zo veel mogelijk afwisseling en zo veel mogelijk projecten is wat ik leuk vind.

Optie één is qua werktaken minder interessant, maar het opnieuw opzetten van een afdeling en van nul beginnen is voor mij wel een erg interessant project. In deze functie zal ik ook veel meer contact hebben met allerlei externe partijen en raak je veel onderwerpen buiten de business. En het volledig zelf hiervoor verantwoordelijk zijn is ook iets wat ik erg leuk vind, eindelijk een beetje m’n eigen toko runnen.

Ik weet dus nog niet precies wat ik ga kiezen. Jullie nog tips hoe ik deze keuze kan maken?

Een carrière als ladder

Een mooi artikel over de mallemolen waar we allemaal in zitten, van mijn favoriete krant: Een carrière als ladder.

Dit artikel beschrijft heel mooi hoe we zaken die niet echt belangrijk zijn in het leven steeds belangrijker gaan vinden, als je niet vast houdt aan wat je echt belangrijk vindt. Ook ik moet daarvoor waken, in mijn drang om FO te worden vind ik het verdienen van veel geld en veel hiervan overhouden belangrijk. Daarvoor maak ik veel (over)uren op mijn werk, wat botst met de dingen die ik belangrijk vind.

Maar toch heeft dit artikel me aan het denken gezet. Want is het werk wat ik doe nou zinloos? Wat houdt mijn werk nou eigenlijk in?

Best moeilijke vragen, die me ook wel eens aan het twijfelen maken over wat ik doe. Blijkbaar ben ik wel goed in wat ik doe, anders ging het niet zo hard met m’n carrière. Maar voeg ik echt waarde toe? Door de hele dag rapportages te maken en te kijken hoe het nog beter kan? Ik maak zelf namelijk nooit echt wat, in mijn ogen dan. Nooit iets concreets in ieder geval. Ik bedenk wel heel veel dingen, maar echt iets maken doe ik nooit. Nog nooit heb ik een machine gebouwd, of een super werkend software systeem. Die rapportages heb ik soms ook maar het idee van dat ze in de mailbox en als ‘read’ worden gemarkeerd.. Het zoveelste gesprek over die paar euro’s, terwijl er al genoeg verdiend wordt.

Moeilijke vragen dus. Maar voor mij wel reden om dingen te gaan doen. Zo merk ik dat ik het samenwerken met software-ontwikkelaars erg leuk vindt, maar niet alleen het samenwerken. Ook het ontwikkelen wat zij doen vind ik interessant. Daarom denk ik dat ik maar eens een cursus programmeren ga volgen. Misschien dat ik dan eindelijk eens echt iets kan bouwen, wat het leven van mensen kan veranderen.. Ook al is het maar op de computer.