Motor verkocht! Einde van de serie

Yes! Ik mijn motor verkocht. Afgelopen donderdagavond was dat het geval, nu moet alleen nog de motor opgehaald worden en het resterende bedrag worden overgeschreven. Een aanbetaling van € 200 heb ik al wel ontvangen.

Maar ik ben er van af! In m’n vorige blog konden jullie lezen dat ik de beslissing genomen had. Na die blog heeft het nog een tijdje geduurd voor ik de motor te koop had gezet. Op vrijdagavond 21 oktober de motor te koop gezet, waarna ik hem de donderdagavond er na verkocht heb. Er waren een hoop belangstellenden, erg fijn om te merken.

Ik heb de motor kunnen verkopen voor een bedrag van € 7750,-, precies het bedrag waar ik hem voor gekocht had. Alleen, nu wel met 4500 km extra op de teller ten opzichte van een half jaar terug. Me happy!

Dat betekent dat ik de eerste € 500 extra ten opzichte van m’n schatting al heb gehaald. Gunstig 🙂

 

Advertenties

Bevestiging

Misschien ligt het aan het feit dat ik er nu meer mee bezig ben, maar ik interpreteer steeds meer nieuwsberichten als aansporing voor mensen om eens wat eerder met pensioen te gaan. Zo stond er van de week in de krant dat we met z’n allen steeds ouder worden. Dat is een mooi iets. Maar er stond ook iets wat me nog veel meer de wenkbrauwen deed fronsen, namelijk dat 70% van de 65 plussers te kampen heeft met chronische ziekten. Hier worden ziekten als astma, diabetes, rugklachten, botontkalking, hoge bloeddruk en gewrichtsslijtage onder geschaard.

Dat ouder worden met gebreken komt, dat wist ik wel. Maar dat 70% van de 65 plussers al met zulke flinke gebreken het pensioen in gaat wist ik niet en vind ik best schokkend. Dit is voor mij de bevestiging om door te gaan met m’n weg naar financiële onafhankelijkheid! Jong van je leven genieten zorgt er hopelijk ook voor dat je gezonder ouder wordt.

Wat een graaier!!

Zoals jullie vermoedelijk wel hebben gelezen gisteren in het nieuws is NXP verkocht aan Qualcomm (mits de aandeelhouders instemmen). Daarna, las ik dit bericht, waarin duidelijk wordt dat de topman van NXP (Rick Clemmer) ruim $ 428 miljoen casht. Een hoop geld, doet ie goed was mijn reactie.

Rick Clemmer, topman van NXP
De topman van NXP – © NXP

Alleen dat is niet iedereen met mij eens. Graaier was een van de reacties die je veel tegenkwam, maar ook bij andere partijen ontstond er een hoop ophef in Nederland. D66 en SP willen een onderzoek naar de toegekende subsidies aan NXP, de FNV pleit voor een bonus voor de medewerkers, er zullen vast Kamervragen worden gesteld en meneer Clemmer is een grote boef (*sarcasme modus*).

Er wordt namelijk gesteld dat hij dit bedrag verdient aan de overname. Dat is alleen niet zo, hij verzilvert alleen zijn aandelen en opties die hij al in het bezit had. Als zijn aandelen en opties namelijk op dit moment, met het bod van $ 110 per aandeel van Qualcomm in het achterhoofd ruim $ 428 miljoen waard is, betekent dit dat hij een aandelen- en optiepakket had ter grootte van 3 890 909 aandelen.

Als we dan van de laatste koers van het aandeel NXP uit gaan voor de geruchten rondom een overname aanzwelden, rond 29 september 2016, $ 82.24 betekent het dat zijn pakket aandelen en opties op dat moment ook al $ 320 miljoen waard. Het bedrag wat hij verdiend aan de overname is dus geen 428 miljoen dollar, maar $ 428 miljoen -/- $ 320 miljoen = $ 108 miljoen.

Nog steeds een bazenbedrag overigens. Maar wat makkelijk vergeten wordt zijn de volgende dingen:

  • NXP was op het moment dat deze topman in dienst trad een bedrijf wat slechte resultaten draaide, een zware schuldenlast had en er dus niet goed voor stond. In 7 jaar tijd heeft deze topman, dat samen met het team wat hij heeft samengesteld omgeturnd tot een bedrijf wat $ 47 miljard waard is.
  • Deze topman ontving altijd een deel van zijn salaris in opties en in aandelen, in plaats van in cash. Hiermee heeft hij heel bewust een risico genomen, want zijn strategie had ook slecht uit kunnen pakken en NXP had failliet kunnen gaan. Nu wordt hij beloond voor dit risico.
  • Hij heeft aandelen en opties ook moeten kopen. Dit is dus ook gewoon een deel beloning van de aandeelhouders, niets anders dan welke andere aandeelhouder van NXP dan ook.
  • De optierechten die hij heeft, zijn optierechten van soms wel 7 jaar oud. Hij heeft dit bedrag dus niet in 1 keer verdiend, maar heeft hier 7 jaar over gedaan.

Al met al, ik snap dat mensen het een enorm bedrag vinden, maar deze man heeft ook risico’s genomen en investeringen gedaan. Investeringen die, zoals nu blijkt, ontzettend goed uitpakken. Maar vergeet niet, dit had ook heel anders uit kunnen pakken waarbij hij zijn inleg had verloren. Ik kan dit dan ook gewoon begrijpen.

Laat niet weg dat het leuk zou zijn als hij ook een deel het bedrag verdeeld onder het personeel als dank voor hun werk van de afgelopen jaren. Maar, ook dit personeel had in de afgelopen jaren aandelen NXP kunnen kopen en nu flink kunnen cashen. Alleen de meesten zullen dit niet hebben gedaan. En daar kan deze topman niets aan doen, hij heeft wel een goede keuze gemaakt.

PS: Het aandeel NXP staat op $ 99,78 dollar. Het bod van Qualcomm is $ 110 dollar, voor diegene die snel 10% rendement wil halen, ga je gang!

Kledingkeuzes

Voor m’n werk heb ik twee nieuwe truien nodig. En ik hou niet zo heel erg veel van winkelen, dus dat doe ik het liefst achter m’n laptop. Daarnaast heb ik met het kopen van truien altijd de volgende problemen:

  • Sluit niet mooi aan
  • Gaat slobberen
  • Te veel keus
  • Te dik (ik heb het snel warm)
  • Te duur
  • Snel vaal

Dus ik was weer eens aan het zoeken naar truien. Op zich weet ik namelijk prima wat ik wil, een basic trui van goede kwaliteit die mooi aansluit en niet vaal wordt en gaat slobberen. Was al op de site van Wehkamp.nl geweest, waar ik weer totaal niet kon vinden wat ik zocht. Op Zalando lukte het ook al niet, waarna ik met een beetje googlen op de website van JoeMerino.com uit kwam. En ik maak niet graag reclame, maar hun concept vind ik ideaal voor iemand als ik:

  • Veel kleuren
  • Basic modellen
  • Online te bestellen
  • Niet goed, makkelijk ruilen
  • Topkwaliteit (volgens de reviews dan)
  • Merinowol!
Joe V-neck True Navy
Een trui van Joe Merino © joemerino.com

Het enige nadeel is dat hun truien € 97,- per stuk kosten. Dat vind ik vrij veel. Daarom twijfel ik er over om ze te bestellen. Voordeel is wel weer dat deze truien vermoedelijk een flink aantal jaren mee gaan en mooi blijven, waardoor ze per saldo uiteindelijk helemaal niet zo duur zijn. Ik twijfel dus nog een beetje, bijna € 100 uitgeven voor een trui heb ik nog nooit gedaan.

Hoe geven jullie je kledingbudget uit? Liever een groot bedrag voor een basic stuk dat lang mee gaat of kopen jullie liever vaker verschillende kledingstukken die minder lang mee gaan?

PS: ik krijg niet betaald voor deze blogpost, ik noem hun naam alleen omdat ik het idee achter hun bedrijf zo cool vind!

 

Gepamperd worden

Ik vind het altijd erg vermakelijk om de commentaren op http://www.telegraaf.nl te lezen. De mensen die daar reageren zijn namelijk volgens mij echt de Nederlander. Wat mij altijd dan opvalt als ik daar lees, vooral in nieuwsberichten als deze, dat mensen de overheid de schuld van alles geven. Alle problemen in hun leven worden veroorzaakt door de overheid.

Dat snap ik nooit? Waarom zou je iemand anders (want ambtenaren zijn ook maar mensen) de kans geven de baas over jouw leven te spelen? Neem het heft in eigen handen! Nu weet ik dat de gemiddelde persoon die dit blog leest dat ook doet, maar ik verbaas me daar elke keer over.

Hoe zou dat komen? Komt dat door onze uitgebreide verzorgingsstaat? Doordat ambtenaren denken dat onze samenleving maakbaar is en ze de wetten ook zo inrichten? Of komt dat doordat mensen zich ook graag laten pamperen?

Persoonlijk denk ik namelijk dat dat laatste het geval is. In mijn korte leven tot nu toe zie ik vaak dat mensen graag het heft uit handen geven. Dat er maar weinig mensen zijn die echt zelf de baas willen zijn in hun eigen leven.

Zelf de baas zijn in je eigen leven betekent namelijk ook verantwoordelijk zijn voor je eigen leven. Dat je niemand anders de schuld kan geven als het mis gaat. Want jezelf de schuld geven van dingen die mis gaan doet pijn. En dat doet niemand graag.

Vind jij dat je zelf de baas bent over je eigen leven? En durf je zelf de baas te zijn over je eigen leven?

 

Waarom geld voor je werkgever voorschieten zo vervelend is

Omdat je opeens dan flink rood kunt komen te staan. Ik had namelijk voor m’n werktrip aan het begin van de maand wat kosten voorgeschoten, zoals onder andere de huurauto. Dat had ik allemaal voorgeschoten met de creditcard, ruim € 1100 in totaal.

Dat is natuurlijk een leuk bedrag. En uiteindelijk is dit voor mij ook kostenneutraal, omdat m’n werkgever het terug betaald. Ik ben controller, dus ik ken de financiële situatie en weet dat m’n werkgever het ook terug kan betalen. Alleen, in mijn geval werd afgelopen vrijdag al de creditcardrekening afgeschreven. En daardoor stond ik dus flink rood, zo’n € 900. M’n werkgever betaalt namelijk uit op de 24e, en dat was pas afgelopen maandag.

Opeens kon ik dus niet meer pinnen. Ik kon niet meer eten. Want de koelkast was ook leeg. En het nadeel van een spaarrekening bij een andere bank is dat het een dag duurt voor het geld op je betaalrekening staat.

Lekker slim gepland dus weer. Ik ben uiteindelijk maar met m’n creditcard naar de pinautomaat gegaan om € 100,- te pinnen, anders kwam ik het weekend niet door.

Ik ga dus een zakelijke creditcard aanvragen, om dit soort problemen te voorkomen!

 

Maar ik heb het zo verdiend!

Dat is wat me op valt aan veel mensen die in de financiële problemen komen. Stiekem spiek ik wel eens op het Viva forum, daar hebben ze ook een draadje over financieel onafhankelijk worden, consuminderen en wat niet meer. Daar was ook een vrouw, die tot aan haar nek in de problemen zat. De hypotheek was nu al voor zoveelste keer dit jaar niet betaald en dat betekende drie maanden achterstand. Maar ondertussen was ze afgelopen zomer nog wel met man en kind naar ver weg op vakantie geweest. Want ze hadden het toch zo verdiend.

Ik kan hier met mijn hoofd niet bij. Hoe kan men besluiten om wel op vakantie te gaan, terwijl je een kind hebt dat bijna het dak boven z’n hoofd kwijt raakt? Ik snap dat niet. Het geld is er niet, maar toch vinden mensen dat ze dit dan verdiend hebben.

Volgens mij is dit ontstaan door de marketeers van deze wereld. In zoveel reclames zie je dat je het betreffende product wel moet kopen, omdat je ‘het zo verdiend hebt na al dat harde werken‘. Maar in dit soort gevallen gaat dat juist helemaal niet op. Die vakantie heeft namelijk niet gezorgd voor ontspanning, maar juist voor extra spanning. De ontspanning was namelijk van korte duur, want de problemen werden alleen maar erger doordat er nog minder geld was om de schulden te betalen.

Door het maken van dit soort onverstandige keuzes onder invloed van marketeers komen mensen die hier niet zo goed tegen bestand zijn of niet zo goed met hun financiën om kunnen gaan in de problemen. Een soort van vicieuze cirkel, door het maken van onverstandige keuzes. In mijn ogen zou een verstandige keuze in dit geval zijn geweest om niet op vakantie te gaan en lekker 2 of 3 weken thuis te zitten. Lekker ontspannen. Een dagje fietsen, een dagje wandelen en misschien nog een dagje naar de kinderboerderij voor € 15. In totaal ben je dan een stuk goedkoper uit.

Maar, geld uitgeven dat je niet hebt omdat je ‘het toch zo verdiend hebt’  kan ik niet begrijpen. En nog meer de schurft heb ik aan die marketeers die al die mensen dat aanpraten.

Bijna twee weken niet geblogd!

Want man man man, wat had ik het druk. En ik weet het, alleen losers hebben het druk. En zo beschouw ik mezelf ook wel een beetje de afgelopen twee weken, want ik heb niets anders gedaan dan werken.

Eerst de week werktrip, met aansluitend nog een dag in de stad. De volgende ochtend vertrokken we namelijk om half elf uit het hotel, maar waren pas half negen ’s avonds weer thuis. Overal vertragingen, een secretaresse die omwille van de prijs een overstap had geboekt in een tussenliggende stad, terwijl de stad waar we vandaan vlogen maar 2 uur vliegen weg is. En dan ook nog eens alle treinen er uit op de route van Schiphol richting huis.

Zondagavond dus half 9 thuis, waarna ik maandagochtend even uitgeslapen heb. Daarna in de afgelopen week ruim 65 uur gewerkt. Van ’s ochtends 8 tot ’s avonds minimaal 11 uur, maar ook nog een enkele keer tot half 1 ’s nachts.

Gelukkig was de trip wel een groot succes en hebben we vanuit de directie goedkeuring gekregen om het concept wat we uitgedacht hebben door te zetten! 🙂 Gisterochtend hebben we een presentatie gegeven waar vol enthousiasme op werd gereageerd, erg leuk om te merken.

Maar, afgelopen nacht heb ik 13 uur geslapen om de gemiste slaap in te halen en m’n brein wat rust te geven. Oftewel, ik was totaal gesloopt. Vermoedelijk begrijpen jullie nu wel waarom er de afgelopen twee weken geen blogs zijn verschenen. Daar gaat weer verandering in komen, want ik heb enorm veel inspiratie.

 

Werktrip!

Voor veel mensen heeft reizen voor het werk een magische aantrekkingskracht. Het op kosten van de baas reizen naar allerlei landen in de wereld wordt gezien als een van de meest leuke arbeidsvoorwaarden die je bij een baan kunt krijgen. 

Zo af en toe moet (of mag, het is maar hoe je het bekijkt) ik voor mijn werk naar het buitenland. Zo ook op nu, zittend in het vliegtuig type ik dit bericht. Op zondagmiddag op weg naar een aantal afspraken in het buitenland.

Uitzicht vanuit het vliegtuig, op een regenachtig Schiphol

Voor mij heeft het reizen voor je werk al wel een heel klein beetje zijn magie verloren. Negen van de tien keer zie je namelijk vrij weinig van het gebied waar je heen gaat. Dagen zijn lang en het is hard werken, dagen gevuld met afspraken van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. En dan nog dineren, met collega’s of met zakenrelaties. Uiteindelijk ben je vaak rond half 10 op je hotelkamer, doodop. Aan het einde van de trip haasten naar het vliegveld en je bent weer thuis!

Ik besef me wel dat ik ontzettend verwend klink nu…

Gelukkig is het deze keer anders! De trip waar ik nu op ben heeft als doel om te inventariseren van de mogelijkheden voor het starten van een nieuw bedrijf in het land van bestemming. En, waar ik erg naar uit kijk, we blijven twee dagen langer om wat meer van het land te zien.

Daarnaast zijn de werktijden in dit land erg kort, waardoor ik ook ’s avonds wat meer tijd voor mezelf heb. Een erg leuk tripje in het vooruitzicht dus!